Piaski czasu – recenzja książki „Assassin’s Creed: Pustynna przysięga”

Oliver Bowden
„Pustynna przysięga”
Ocena recenzenta
4.0/5
Ocena użytkowników
brak (0 głosów)
Niecałe trzy lata temu, cykl gier „Assassin’s Creed” przerwał swój coroczny tryb wydawniczy. Negatywne przyjęcie „Unity”, produkcji opowiadającego o losach Asasynów podczas rewolucji francuskiej oraz umiarkowany sukces „Syndicate” (odsłony dziejącej się w Wiktoriańskim Londynie) zaowocowały zmianą polityki w Ubisoft. Na czas stworzenia nowej odsłony serii, która ponownie wróci do łask fanów, uniwersum żyło dzięki publikacji książek oraz premierze filmu na motywach gier. Wraz z debiutem „Origins” najnowszego epizodu sagi, na rynek trafiła kolejna powieść Olivera Bowdena, tworzącego nowelizacje przygód komputerowych skrytobójców. Tym razem mamy do czynienia z prequelem historii opowiedzianej w dziele wirtualnym. Jakich wrażeń dostarcza lektura?

Fabuła skupia się na losach młodego Bayeka, głównego bohatera „AC:Origins”, piętnastolatka żyjącego w wiosce Siwa, usytuowanej w starożytnym Egipcie. Ojciec protagonisty otrzymuje tajemnicze wezwanie, co skutkuje jego nagłym wyjazdem z rodzimych okolic, które uprzednio ślubował ochraniać. Nad mieściną pozostawioną bez opieki swego obrońcy, zaczyna wisieć widmo zagrożenia i potencjalnych ataków ze strony bandytów. Bayek wyrusza samotnie śladem ojca, chcąc dociec co sprawiło, że porzucił bez słowa najbliższych.

Narracja przeplata równolegle kilka wątków, śledzimy przygody młodego Bayeka, dla którego podróż w głąb Egiptu jest swoistą inicjacją dorosłego życia, równolegle zapoznając się z perypetiami Sabu, ojca chłopaka. Starszy mężczyzna prowadzi śledztwo w sprawie niewyjaśnionych śmierci, sympatyków Medżajów, ugrupowania silnie związanego z ideałami dawnego Egiptu, do którego członków Sabu sam się zalicza. Wydarzenia są opisane także z perspektywy antagonistów, złowrogiego Zakonu Pradawnych, potężnej organizacji pragnącej wyzwolić kraj nad Nilem spod wpływów zabobonów i ślepej wiary w bóstwa, chcąc przeistoczyć państwo w nowoczesny, oświecony twór. Wraz z postępami w lekturze, Bowden poszerza spojrzenie czytelnika na konflikt pomiędzy Medżajami a Zakonem Pradawnych, doprowadzając go do odkrycia, że obie organizacje są protoplastami kolejno asasynów i templariuszy.

Równoczesne prowadzenie wielu wątków angażuje ciekawość odbiorców, czekających na ich przecięcie i zawiązanie akcji. Poprzez lekturę rozdziałów pisanych z perspektywy czarnych charakterów, mamy większą świadomość na temat wydarzeń niż sam Bayek, przez co przejmujemy się jego losem i czyhającymi nań niebezpieczeństwami. Bowden stosuje liczne retrospekcje i tworzy opowieść, która układa się w logiczną całość wraz z postępami w lekturze. Tego rodzaju zabiegi tworzą przyzwoitą dramaturgię oraz poszerzają osobowość poszczególnych bohaterów. Na pochwałę zasługuje postać Biona, bezwzględnego zabójcy na zlecenie, który wspiera Zakon Pradawnych, wiedziony spłatą uwłaczającego długu z przeszłości.

Książki Bowdena dostarczały dotychczas umiarkowanych wrażeń. Widowiskowe sceny akcji z gier, sprawdzały się na ekranach telewizorów i monitorów, jednak przeniesione bez finezji na literacki język, raziły groteską i absurdalnością. Jeżeli uprzednio byliśmy obeznani z wirtualnymi przygodami asasynów, lektura książek z uniwersum mijała się z celem, gdyż pisarz przenosił ich fabułę na prozę w stosunku 1:1. „Pustynna przysięga” stroni od tych mankamentów, jako, że mamy do czynienia z prequelem, historia broni się swoją niezależnością oraz nie jest odtwórcza. To młodzieżowa opowieść, w której główne skrzypce gra Bayek i jego przyjaciele, (przyszła ukochana Aya oraz Tuta, dziesięcioletni złodziej wywodzący się z Egipskiej biedoty), którzy wspólnie przeżywają niebezpieczne przygody w starożytnym kraju faraonów, oraz mierzą się z wewnętrznymi problemami, typowymi dla wieku dojrzewania.

Podobnie jak w przypadku gier video, kilku letnia przerwa wyszła dziełu Bowdena na dobre. Podczas czytania książki mamy przeświadczenie, że autor dostał większą niż dotychczas, swobodę w kreacji swojej opowieści, tworząc zwartą i przyjemną w odbiorze historię z uniwersum uwielbianego przez miliony fanów. Przystępny język, dużo scen akcji, historia opowiedziana zarówno z perspektywy bohaterów pozytywnych jak i negatywnych, czynią „Pustynną Przysięgę”, książką wartą polecenia wszystkim miłośnikom cyklu a zwłaszcza młodym ludziom rozpoczynającym swoją przygodę z czytelnictwem. Postronni fani serii albo odbiorcy spragnieni niezobowiązującej lektury z elementami historii i fantastyki, również powinni być ukontentowani obcowaniem z książką.
KOMENTARZE (0) Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się!
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

Copyright © 2004-2018 Bestiariusz.pl. Wszelkie prawa do treści, grafiki oraz zdjęć dostępnych na stronie są zastrzeżone na rzecz Bestiariusz.pl lub odpowiednio na rzecz podmiotów, których materiały są udostępnianie na podstawie współpracy z Bestiariusz.pl.

Teraz jest 22 lip 2018, 20:54 — Strefa czasowa: UTC + 1
Engine: NERV 4.0 BETA
Warunki użytkowaniaPolityka prywatnościUsuń ciasteczka